Het verbaal geweld stopte niet
"Ik werk als parkeerhandhaver. Tijdens een routinecontrole werd ik geconfronteerd met verbaal geweld in de openbare ruimte. De betrokkene reageerde op een agressieve, beledigende en intimiderende manier. De intonatie en woordkeuze waren grensoverschrijdend en bedreigend.
Tijdens het incident stelde ik mij professioneel op en probeerde ik om de situatie te de-escaleren. Toch hield het verbaal geweld aan, zelfs al waren er getuigen aanwezig. Het voorval heeft nadien nog geruime tijd bij mij nagewerkt en beïnvloedde mijn gevoel van veiligheid en welzijn."
Patrick - parkeerhandhaver
Hij verweet me voor het vuil van de straat
"Tijdens de blokperiode is de bibliotheek voor veel scholieren een plek waar ze samenkomen om te studeren – of rond te hangen. Om dit in goede banen te leiden, zijn er bepaalde regels van toepassing en is er extra toezicht door een groep collega’s.
Tijdens een van mijn toezichtrondes sprak een collega me aan. Ze had aan een jongere gevraagd om de bib te verlaten omdat hij zich niet aan de regels hield. Dit mondde uit in een discussie waarbij de jongere eiste om de baas te spreken. Toen ik de jongere nogmaals vroeg om de bibliotheek te verlaten, kreeg ik dezelfde eis. Ik bleef hem rustig zeggen dat er geen discussie meer was en dat hij het gebouw moest verlaten.
Uiteindelijk is hij rechtgestaan en begon hij al roepend en scheldend toch te vertrekken. Hij verweet mij ondertussen voor het vuil van de straat. Hij begon ook anderen aan te spreken dat hij van mij de bib moest verlaten, en dat hij zin had om me te slaan. Hij probeerde toen nog een andere collega lastig te vallen om nog steeds niet naar buiten te gaan.
Toen ik zei dat ik de politie zou bellen als hij nog langer in het gebouw bleef, lachte hij me uit en zei dat zijn vader bij de politie werkt. Hij bleef nog een hele tijd voor de bib staan en kwam nog enkele keren terug binnen, om te vragen wanneer de politie dan zou komen en om nog wat te schelden. Uiteindelijk is hij weggegaan. Helaas is dit maar één gebeurtenis, ik kan er nog verschillende vertellen."
Camille – Medewerker Centrale bibliotheek
De politie kwam hem in de boeien slaan
In 2021 – toen ik nog niet zo lang aan de slag was als onthaalmedewerker – kreeg ik bezoek van een burger die met de burgemeester wou spreken omdat hij niet akkoord was met hoe zijn dossier liep en de hulp die hij kreeg. Wanneer ik hem vertelde dat de burgemeester enkel op afspraak werkt, werd de man boos. Ik probeerde in gesprek te gaan, maar er was geen gesprek mogelijk.
Toen hij plots zijn trui uit zijn broek haalde, begreep ik niet wat er gebeurde. Hij haalde zijn stoma boven, draaide die open en goot die uit aan mijn balie. Dit was zijn vorm van protest. Hij ging naast de brij op het tapijt zitten voor de balie. Toen zaten medewerkers nog alleen aan de balie, dus ik belde mijn leidinggevende.
Die kwam erbij en belde onmiddellijk de politie. Ik verplaatste me van stoel en deed verder mijn werk. Na 20 minuten kwam de politie langs om de man in de boeien te slaan en mee te nemen.
Ik was voor het eerst echt bang
"Een man belde de hele dag door naar zowel het Sociaal Huis als 1777, omdat hij geen referentieadres kreeg toegewezen door het Sociaal huis. De laatste telefoon op die dag had ik de man aan de lijn. Hij dreigde ermee om mij de volgende dag een kogel door het hoofd te komen knallen. Ik was eerder nooit bang, maar omdat ik wist dat de man net de gevangenis had verlaten was ik deze keer voor het eerst echt bang dat hij het meende."
Sanne – Medewerker Centraal onthaal en burgerzaken
Ze verwachten dat we altijd meteen een oplossing hebben
"Afgelopen jaar had ik te maken met verschillende vormen van agressie. Zo werd ik telefonisch met de dood bedreigd omdat ik niet onmiddellijk hulp kon bieden. Veel cliënten leggen de verantwoordelijkheden bij ons. Ze verwachten dat we meteen een oplossing kunnen bieden voor hun vraag of probleem, terwijl dit in de praktijk niet altijd mogelijk is door procedures en regelgeving die we moeten volgen.”
Gail – Wijkgericht sociaal werk
Ze dreigde ermee dat ik mijn job zou kwijtraken
"Ik was bomen aan het snoeien toen een vrouw naar buiten kwam. Zij vroeg me om een bepaalde tak ook te snoeien, maar ik wees haar erop dat dit al gebeurd was. De vrouw drong aan om de tak nog korter te snoeien, maar de maximale snoeilengte was al bereikt. Daarop belde zij iemand waarvan ze beweerde dat het haar schoonbroer was die ook bij de Stad werkte. Ze dreigde ermee dat hij ervoor zou zorgen dat ik mijn job zou kwijtraken. Ze bleef ook mijn naam vragen, en mijn leeftijd en vroeg me zelfs of ik nu een man of een vrouw was. Daarop begon ze persoonlijke verwijten te maken.
Even later kwam de man die ze gebeld had aan met de wagen. Hij en die vrouw begonnen luid en ostentatief over mij te spreken. Ze beschuldigden me ervan onbeleefd te zijn en zeiden ook: “Zo’n mooie job bij de Stad en ze beseffen het niet.” Ik probeerde het gescheld zoveel mogelijk te negeren en ben uiteindelijk weggereden."
Vera – publieke ruimte
Honden blaffen, mensen praten
Ook bij Stad Kortrijk geloven we in respect en dialoog. We begrijpen dat regels, procedures en wachttijden soms lastig zijn. Maar hoe hoog de spanning ook oploopt: agressie is nooit oké. Onze medewerkers doen er alles aan om jou zo goed mogelijk te helpen. Soms kunnen ze niet zelf beslissen, maar ze staan altijd klaar om samen oplossingen te zoeken. Spreek met ons, niet tegen ons. Zo zorgen we samen voor een veilige omgeving waar iedereen zich gehoord voelt.
Heb je een klacht? Meld ze via Meldpunt 1777 of onze Interne Ombudsdienst. Zo werken we samen aan verbetering.
