In de zomer gaan honderden Kortrijkse kinderen en jongeren op kamp met hun jeugdbeweging. Van 11 tot 21 juli trekt Chiro Tandem uit Rollegem naar het Luxemburgse Longlier. Pepijn Debruyne (21) en Ilay Careelmont (20) maken deel uit van de leidingsploeg. Ze zijn al enkele maanden bezig met de voorbereiding.
Chiro
De Chirojeugd Vlaanderen, kortweg Chiro, telt ongeveer 100.000 leden en is daarmee de grootste jeugdbeweging van België. Kortrijk en deelgemeenten tellen samen 11 Chiro-afdelingen. Eentje daarvan is in Rollegem: Chiro Tandem had het afgelopen werkjaar 147 leden en 20 leiders. Hoofdleider Pepijn werd zelf pas Chirolid rond zijn 13e. Ilay, leider van de Tito’s, doorliep alle leeftijdsgroepen en is al 13 jaar trots Chirolid.
Structuur
Pepijn: “Bij de Chiro worden kinderen en jongeren ingedeeld in leeftijdscategorieën per twee leerjaren. Beginnen doe je bij de Pagadders in het eerste en tweede leerjaar. Daarna volgen in de lagere school de Speelclub en de Rakwi’s. Vanaf het middelbaar heb je de Tito’s, Keti’s en Aspi’s. Het aantal leden verschilt per groep. De Rakwi’s en de Tito’s vormen de grootste groepen. Dat komt omdat jongere kinderen soms nog wat twijfelen om aan te sluiten. En jongeren vanaf 15 jaar krijgen vaak drukkere agenda’s en kiezen soms voor andere hobby’s.”
Leiding
Ben je 18 jaar en zot van je jeugdbeweging? Dan hoeft het niet te stoppen. Ilay: “Aspi’s proeven al af en toe van het leiderschap. Ze mogen helpen met de voorbereiding en uitvoering van de zondagse spelnamiddagen. Sommigen zouden liever voor altijd Aspi blijven, maar anderen ontdekken tijdens die momenten hun roeping. Ikzelf vond het leuk als vrije en onbezorgde Aspi, maar leider zijn vind ik nog leuker. Ik hou van de verantwoordelijkheid. Ik investeer veel tijd en werk, maar krijg zo veel terug: vriendschap en vooral voldoening wanneer je de kinderen ziet genieten.”
Pepijn: “Wij hebben een relatief jonge leiding. Ik ben met mijn 21 jaar bij de oudsten. Dit jaar hebben we zelfs enkele Aspi’s die na 1 jaar al beslisten om leider te worden. Amper 17 en al vol engagement! Vroeger zag je soms leiders van 24 jaar of ouder, maar die tijd lijkt voorbij.”
Tradities
De leden van Chiro Tandem komen voornamelijk uit Rollegem zelf. Pepijn: “Maar we hebben ook kinderen uit Bellegem, Aalbeke, Kortrijk en zelfs Moeskroen. Vaak zitten ze hier op school en komen ze mee met hun klasgenoten. De lokale verankering is belangrijk voor een jeugdbeweging. We bouwen aan een kleine gemeenschap en er is een voortdurende uitwisseling met het dorpsleven.”
Ilay: “Eigenlijk zijn wij nog heel traditioneel. We houden vast aan gewoontes die al generaties lang bestaan. Dat zie je bijvoorbeeld aan onze activiteitenkalender. We houden een startdag met ouderbar, een dia-avond met terugblik op het vorige kamp, een sinterklaasfeest, een koekjesverkoop en in februari een eerste hoogtepunt: ons groepsfeest. Daarnaast steken we de handen uit de mouwen bij feestelijkheden in het dorp, zoals de Winternacht en de Rollofeesten. Een traditie die wel verdwenen is, dat is de Chirofuif. Fuiven trekken geen volk meer en zijn niet langer winstgevend.”
Financieel gezond
En laat dat nu net iets zijn waar elke jeugdbeweging jaarlijks mee geconfronteerd wordt: de financiën rondkrijgen. Pepijn: “Onze werking draait op de inkomsten van de jaarlijkse inschrijvingen, de kampen, de subsidies van de stad en de extra activiteiten. Wij willen bovendien alle kinderen en jongeren een plekje bieden. Ook wie het thuis minder breed heeft heeft. Daarom zijn wij UiTPAS-partner en is er zowel voor de reguliere werking als voor het kamp een kansentarief.”
Voorbereidingen
Hét hoogtepunt van het jaar is het kamp. Ook dat wordt volledig door de leiding voorbereid. Ilay en Pepijn: “Het start met een prospectie door een kernteam. We bezoeken dan een aantal mogelijke kampplaatsen en leggen die vast voor een jaar of vijf ver. Belangrijk is de aanwezigheid van een gebouw, waar de Pagadders, Speelclubbers en liefst ook Rakwi’s kunnen overnachten. Voor de rest hebben we een ruim terrein nodig voor de tenten. Een bos in de buurt is ook mooi meegenomen, want dat vergroot de spelmogelijkheden.”
“Wij gaan altijd naar Limburg of Wallonië. Waarom zo ver? Als je te dicht bij huis blijft, heb je minder dat vrije en ongeremde gevoel. Dit jaar zitten we in Longlier, een gemeente dicht bij Neufchâteau. De voorbereidingen gingen van start in april. Tijdens een bivakweekend bezocht de leiding de kampplaats. We verdeelden er onder andere de taken. Ook de week voor ons vertrek is belangrijk: dan maken we een gedetailleerde dagplanning per leeftijdsgroep. Bij de kleinsten moeten we vooral voor veel afwisseling zorgen. Voor de oudere groepen bedenken we dan weer langere en complexere spellen.”
Ondersteuning
Gelukkig staat de leiding van Chiro Tandem er niet alleen voor. Pepijn: “Het begint al met het vervoer van alle materiaal. Truckchauffeurs brengen twee volle vrachtwagens met materiaal naar de kampplaats. Ter plekke krijgen we steun van de volwassen begeleiders (vb’s) en de kookploeg, die bestaat uit oud-leiders en ouders. Als wij dat allemaal zelf zouden doen, dan bleef er nauwelijks tijd over om onze hoofdtaak te vervullen, namelijk spelen met de kinderen.”
Ilay: “De aanwezigheid van andere volwassenen is eerlijk gezegd ook een geruststelling. Je mag de impact van zo’n kamp niet onderschatten. Door slaapgebrek krijgen leiders het soms al eens moeilijk. Dan kan een goed gesprek met een mama of papa deugd doen. De vb’s nemen ook de rol op van reporter, om het thuisfront op de hoogte houden. Of van chauffeur als er een accidentje gebeurt en een kindje naar het ziekenhuis moet. We sluiten elke dag af met een vergadering en drinken daarna gezellig samen een pintje.”
Voldoening
Pepijn is sociaal werker en Ilay studeert orthopedagogie. Werken met mensen en kinderen zit in hun bloed. Pepijn: “Je hoeft niet per se voeling te hebben met de sociale sector om een goede Chiroleider te zijn, maar het helpt wel. Omgaan met conflictsituaties of met kinderen die extra zorg nodig hebben, is niet evident. Het laatste wat wij willen is dat een kindje het kamp moet verlaten, omdat het het te moeilijk heeft. Tijdens de inschrijvingsdagen en op andere ontmoetingsdagen kunnen ouders hun bezorgdheden met ons delen. We proberen daar zo goed mogelijk mee om te gaan. Tranzit, de jeugddienst van Stad Kortrijk, ondersteunt ons bovendien met vormingen en infomomenten.”
Ilay: “Gelukkig zijn negatieve ervaringen uitzonderlijk. Wij zien elke week lachende gezichten en dat geeft enorm veel voldoening. In de jeugdbeweging creëer je herinneringen voor het leven. Vorig jaar hadden we op kamp een legerdag voorbereid voor de Tito’s. Elke keer als wij riepen: ‘Geef acht!’, moesten ze antwoorden met ‘Skit in je broek met volle kracht!’. We hebben toen zodanig hard gelachen dat die leuze bijna werkelijkheid werd. Die ‘Geef acht!’ weerklinkt een jaar later nog elke week in en rond ons Chirolokaal. Zalig toch?!”