Vijf jaar geleden haalde Anna Lucia Da Fonseca Lucas (17) een oud skateboard van haar papa vanonder het stof. Sindsdien is haar wereld opengegaan: van Sente naar Antwerpen en van Spanje naar Japan.
Geen druk
Anna Lucia: “Ik was twaalf jaar toen ik voor het eerst op een skateboard stond. Ik had al verschillende sporten uitgeprobeerd, maar dit was de eerste waarvan ik echt gelukkig werd. In het skaten heb je weinig regels. Je volgt je eigen weg, zonder druk van verplichte trainingen en matchen. Het is dan wel een individuele sport, maar je beoefent die wel meestal samen met vrienden.”
Motivatie
“Skaten is geen eenvoudige sport om mee te beginnen. Je moet de techniek onder de knie krijgen, maar je mag ook de factor angst niet onderschatten. Snelheid, hoogte, springen, zweven … Focus is daarom heel belangrijk. In het begin trainde ik vaak in het Urban Sports Park op Kortrijk Weide of in Luxaplast. Skaten werkte niet alleen therapeutisch, het werd zelfs een motivator om het onder andere ook op school goed te doen. Want slechte punten betekende minder skaten.”
Skateboard Vlaanderen
“Via sociale media volg ik enkele meisjes die aangesloten zijn bij Skateboard Vlaanderen. Anderhalf jaar geleden kreeg ik de kans om er enkele trainingen mee te volgen. Dat beviel me zo goed, dat ik me ook aansloot. Intussen heb ik zelfs een topsportstatuut. Zo kan ik mijn sport blijven combineren met school. Best handig als je weet dat ik 3 à 4 keer per week ga trainen in Antwerpen. Gelukkig kan ik veel schoolwerk doen op de trein.”
Wereld ontdekken
“Bij Skateboard Vlaanderen word ik begeleid door professionele trainers. Door de stages en wedstrijden in binnen- en buitenland, is mijn wereld plots opengegaan. Ik kwam in Zwitserland, Tsjechië, Spanje en laatst zelfs in Japan. Ik maakte al veel progressie en behaalde mooie resultaten, maar ben ervan overtuigd dat het nog beter kan. De Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles zouden geweldig zijn, maar ik geniet van alles wat op mijn pad komt. Ik heb geen droom, ik beleef mijn droom!”