Twee jaar geleden boog de ziekte van zijn vrouw het levenspad van Freddy Bossuyt af naar Zorgcampus ’t Huis. Eeuwig optimisme en daadkracht leidden hem van een stoel in de cafetaria naar een plek achter de toog. Op zaterdagnamiddagen voorziet hij bezoekers van drankjes en een gevoel van gezellig thuiskomen.
Levenslang leren
“Ik ben altijd in geweest voor nieuwe ervaringen. In het leven test ik graag wat er zoal mogelijk is. Van opleiding ben ik schrijnwerker, maar ik verkocht ooit kledij, baatte een Mexicaanse foodtruck uit, verkocht wijting en was afdelingsverantwoordelijke van een doe-het-zelfzaak. Blijven bijleren en geprikkeld worden: zo blijft een mens jong. Het leven presenteerde me van alles, en ik ging in op wat goed voelde.”
’t Huiskomen
“Datzelfde meanderende leven bracht mijn vrouw Renée en mij ook naar Zorgcampus ’t Huis. Door alzheimer had zij zorg nodig die ik op de duur thuis niet meer kon bieden. Tijdens mijn bezoeken zocht ik met haar soms de sfeer van de cafetaria op. Dat brak de isolatie wat. Onze stoeltjes daar schoven telkens verder op, tot ik achter de toog stond, met mijn vrouw dicht naast mij. Er was wat afleiding, ik hielp de andere vrijwilligers en ik had weer nieuwe materie om te verkennen.”
“Ik weet hoe belangrijk het is om in moeilijke situaties op een warme, vertrouwde plek terecht te kunnen.”
Zien, horen en zeveren
“In ’t Huis zijn er vrijwilligers die bewoners gezelschap houden, mee met hen op wandeling gaan, … : genoeg mogelijkheden om een verschil te maken in iemands dag. Mij sprak de bar het meest aan. Ik heb een tong van lintjes, zeggen mensen soms. Achter de toog kan ik mijn babbelke doen en probeer ik zo de mensen hun dag wat op te fleuren. Elkaar zien, horen en soms wat kunnen zeveren: dat maakt gelukkig.”
Atomen en moleculen
“Renée is intussen overleden. Geboren worden en sterven, is een logisch iets, maar natuurlijk is er gemis. Ik trek mij op aan het feit dat we allemaal bestaan uit atomen en moleculen, en die kun je niet kapotmaken. Die blijven, maar waar … ? Ik associeer ’t Huis niet met triestige herinneringen en blijf de situatie naar iets positiefs vertalen, voor mezelf en voor anderen. Ik weet hoe belangrijk het is om in moeilijke situaties op een warme, vertrouwde plek terecht te kunnen. Zolang mijn gezondheid het toelaat, blijf ik hier dus helpen. En zeveren.”
2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Jaar van de Vrijwilliger.
Heb jij net zoals Freddy zin om het verschil te maken met vrijwilligerswerk? Dan ben je hier aan het juiste adres. Bekijk hier alle vrijwilligersvacatures