Ook dit jaar vormt de natuur het vertrekpunt, als een onuitputtelijke bron van inspiratie. Wat aanvankelijk figuratief is, evolueert geleidelijk naar abstractie.
Door afstand te nemen van het letterlijke en de herkenbare vormen, ontstaat ruimte voor verdieping in kleur, vorm en textuur. Deze verschuiving maakt het mogelijk om de essentie van de natuur op een meer intuïtieve manier te benaderen.
In de abstractie wordt de natuur niet langer weergegeven als een afbeelding, maar als een samenspel van rust en dynamiek. Kleur krijgt hierin een centrale rol en benadrukt de kracht en intensiteit van het natuurlijke landschap.
De nadruk ligt niet op het herkennen van vormen, maar op het ervaren van samenhang en sfeer. Fragmenten, zowel groot als klein en rijk aan kleur, vloeien samen tot een gelaagd geheel.
Zo ontstaat een persoonlijke interpretatie van wat de natuur te bieden heeft, waarin beleving en verbeelding centraal staan.
