Sinds vorig schooljaar krijgen leerlingen in het domein Woord de kans om te schitteren in een kortfilm. De schrijversklas van Mattijs Deraedt (33) werkt het scenario uit. Spelcoach Bert Dobbelaere (42) begeleidt de leerlingen op de set. Ian Bauters (34) coördineert het project.
Uniek in Vlaanderen
Ian: “Vorig schooljaar maakten we onze eerste kortfilm. We waren heel trots op het resultaat en we leerden veel bij over het hele proces. Op de set werd ik bijgestaan door collega Bert, maar voor de rest nam ik de productie grotendeels voor mijn rekening. We beseften gaandeweg dat er mogelijkheden waren om ook leerlingen uit andere klassen te laten meewerken.”
Mattijs is leerkracht Schrijven. In zijn klas behoort scenarioschrijven tot het curriculum. “We hebben niet alleen acteertalent in huis, maar ook schrijftalent. Ik zag een samenwerking voor zo’n project helemaal zitten en ook de leerlingen waren enthousiast. Vorig schooljaar werkten zij keihard aan hun eerste scenario. Het komende schooljaar zullen zij dat tot leven zien komen. Spannend!”
Het kortfilmproject breidt dus uit. Bert: “Het is de bedoeling om de komende schooljaren ook leerlingen muziek en zelfs dans te betrekken. Zo wordt dit een prachtig domeinoverschrijdend verhaal. Het is de bedoeling dat elke leerling die een woordopleiding volgt, tijdens zijn of haar schoolcarrière minstens één keer kan meespelen in een kortfilm. Momenteel zijn wij de enige DKO-school in Vlaanderen die dit aanbiedt.”
Schrijfproces
Ook dit schooljaar maakt het conservatorium een kortfilm, maar hoe gaat dat eigenlijk in zijn werk? Ian: “Begin vorig schooljaar legden we de krijtlijnen voor deze productie al vast. We wilden een beperkt aantal locaties om het werkbaar te houden, we wilden een bepaald genre en er moesten ook veel figuranten kunnen meespelen. Met deze voorwaarden gingen de schrijvers van de klas van Mattijs aan de slag.”
Mattijs: “Een van mijn studenten is leerkracht middelbaar onderwijs en heeft een tienerzoon. Zij kwam met het idee van een Sweet 16, een verjaardagsfeestje dus. Het leidende thema is groepsdruk en hoe je ook je doelen kan bereiken als je tegen de stroom durft inzwemmen. Mijn leerlingen bedachten de personages en creëerden hun hele wereld op papier: relaties, karaktereigenschappen, voorkeuren … Zelfs al komt het nooit letterlijk in het verhaal voor, toch bedachten zij het. Pas daarna begon het echte schrijven. Ze legden de plotwendingen vast en gooiden alle overbodige details overboord.”
Ready? Action!
Met het scenario onder de arm gingen Ian, Mattijs en Bert niet alleen locaties, maar uiteraard ook acteurs zoeken. Dat gebeurde tijdens een auditienamiddag eind juni. Bert: “Voor de grotere rollen kijken we onder andere naar de flexibiliteit van de spelers. Hoe snel kunnen ze zich aanpassen aan instructies? Hoe gaan ze met emoties om? Acteren in een film is helemaal anders dan voor theater. Je leert je lijnen en daarna ga je meteen aan de slag op de set. Er zijn eigenlijk geen repetities.”
Aan de opnames gaat wel een zogenaamde table read vooraf: “Iedereen die op de set zal staan, is dan aanwezig. Samen lezen we het storyboard. Daarin is elk beeld dat in de film zal komen beschreven, van licht en geluid, over decor en kledij, tot teksten en emoties.”
Schrijvers komen normaal niet op de set. Mattijs: “Wij maken een uitzondering en gaan met onze drie scenaristen de komende weken enkele opnames bijwonen. Zo zien zij wat er met hun originele script gebeurt. Dat is voor hen een leerrijke ervaring. Zo kunnen ze in de toekomst nog efficiënter aan filmopdrachten werken.”
Rode loper
Na de montage is het tijd om het resultaat aan de buitenwereld te tonen. Ian: “We willen de leerlingen een totaalervaring aanbieden. Daarom rollen we de rode loper uit voor alle acteurs en andere betrokkenen. Zij kunnen in het voorjaar naar hun prestaties kijken op het grote scherm tijdens een première-
avond in Kinepolis.”
Hard werk
Veel kinderen en jongeren dromen ervan om acteur te worden. Is dat ook nog zo nadat zij hebben meegewerkt aan de kortfilm? Bert: “Sommigen hebben echt de smaak te pakken en willen graag zo snel mogelijk opnieuw op een set staan. Anderen ontdekken dan weer een interesse in alles wat achter de schermen gebeurt. Onderschat sowieso de impact van zo’n project niet. De acteurs staan straks vijf zaterdagen na elkaar 7 uur aan een stuk op de set. Het is hard werk, maar het resultaat is fantastisch. We spelen zelfs met het idee om mee te doen aan filmfestivals. Met het prijzengeld zouden we het niveau van dit project nog een stapje omhoog krijgen.”