De voorbije jaren probeerde ik dieper door te dringen in m’n grenzeloze fascinatie voor moeder natuur.
Ik evolueerde van het al te letterlijk imiteren van natuurelementen naar een meer intuitiëf onderzoek van kleur, vorm en materie.
Hierbij stelde ik telkens tot m’n verbazing vast dat ik veel gelukkiger werd wanneer ik zonder vooropgesteld plan te werk ging.
Toeval speelt een belangrijke rol tijdens het maakproces, tijd en ruimte lijkt volledig te verdampen, zalig gewoon.
Ik leerde geleidelijk aan te spelen zoals toen ik als kind in de natuur speelde, met de eindeloze mogelijkheden die kleur/vorm/compositie/materie me verschaft,
vele tientallen nieuwe lagen vol technieken/methodieken die elkaar versterken om uiteindelijk te ‘eindigen’ bij een harmonieus beeld dat me eeuwig geluk verschaft.
