De Tombetafel (2000) of dodentafel van kunstenaar Paul Van Rafelghem, ontworpen op vraag van architect Bernardo Secchi, prijkt aan de ingang van de begraafplaats, links van het crematorium en vormt een overgangsplek tussen het dagelijks leven en de serene rust van een begraafplaats. De tafel helt licht mee met het terrein en geeft de richting aan om de overledenen een laatste groet te brengen.
Aan het uiteinde van de Tombetafel zijn drie borden ingewerkt. De twee eerste borden symboliseren de dialoog tussen levenden — altijd onvolledig, altijd eindig. Het derde bord staat voor de gemeenschap en vertegenwoordigd iedereen.
Het monument refereert enerzijds naar een graftombe, een bouwwerk dat dient als grafmonument, en anderzijds naar een herinneringstafel. De herinneringstafel wordt gebruikt tijdens uitvaarten en crematies om herinneringen aan de overledene levendig te houden, waar persoonlijke voorwerpen en symbolische objecten het leven van de overledene weerspiegelen.
De kunstenaar: Paul Van Rafelghem
Paul Van Rafelghem (°1936, Brugge) studeerde aan het Sint-Lucasinstituut in Gent en aan het Nationaal Hoger Instituut Ter Kameren in Brussel. Hij maakte al vroeg naam: in 1958 werd een van zijn sculpturen geselecteerd voor Expo 58. Later volgden onder meer de Prijs van de Provincie West-Vlaanderen voor Beeldhouwkunst (1970) en de prijs Jonge Belgische Beeldhouwkunst in het Paleis voor Schone Kunsten (1975).
LEUK OM TE WETEN
Er bevinden zich nog twee kunstwerken van Paul Van Rafelghem in de collectie Kunst Publieke Ruimte in Kortrijk: Groot Gebonden Marmer, dat zich in de vallei achter de begraafplaats bevindt, en Een schone ingang, een wandreliëf aan het Koetshuis in Heule.
De kunstenaar liet zes delen ruwe Henegouwse steen loskappen in Soignies om het kunstwerk te maken. Ze ondersteunen het tafelblad van dertig vierkante meter, dat langzaam uit de grond lijkt te groeien en pas aan het einde de hoogte van een gewone tafel bereikt.
