Heule moest langer dan welke andere deelgemeente ook wachten op een eigen oorlogsmonument. Al kort na de Eerste Wereldoorlog, in 1919, lag er een voorstel op tafel. Maar jarenlang geraakten de inwoners, de gemeenteraad en de oud-strijders het niet eens over waar het monument precies moest komen. Een referendum, petities en verschillende plannen hielpen niet. Het idee leek in 1930 helemaal begraven. Pas in 1961 kwam er nieuwe ruimte vrij voor de Sint-Eutropiuskerk, en dus eindelijk ook plaats voor een monument. De opdracht ging naar beeldhouwer Lucien Van Parijs, die toen ook het Gezelle-monument voor diens ouders maakte. Beide werken lijken sterk op elkaar: sober, ingetogen en zonder grote symboliek of opschriften.
Het Heulse monument toont enkel het wapenschild van Heule, een kruisbeeld en een veer – wellicht een symbool van vrede. Het werk is een stille, universele herinnering aan iedereen die door de oorlog werd getroffen. Rechts op het monument zijn de namen van de Heulse slachtoffers van WOI vermeld.
De kunstenaar: Lucien Van Parijs
Lucien Van Parijs (°1920, Deinze - †1991, Gentbrugge) was een zoon van de beeldhouwer Antoon Van Parijs. Lucien, die in Gentbrugge woonde, en had blijkbaar goede banden met Heule want hij maakte ook het oorlogsmonument, dat korte tijd later onthuld werd. Hij ligt begraven op het Campo Santo in Sint-Amandsberg; op zijn graf staat een beeldhouwwerk van zijn vader.
