Het centrum van Aalbeke is een belangrijk verkeersknooppunt voor Kortrijk en de Moeskroensesteenweg een doortochtroute. Peter de Graaff creëerde met zijn keramiek tegels een rustpunt langs de drukke steenweg. Keramiek was een evidente keuze omdat Aalbeke is gekend als kleidorp door de grote aanwezigheid van klein in de bodem. Die kleiputten zijn een belangrijk onderdeel van de lokale geschiedenis en economie.
De Nederlandse kunstenaar Peter de Graaff verwerkte historische en hedendaagse verhalen in twaalf keramische tegels die in het trottoir zijn geïntegreerd. De verhalen gaan over Sint Cornelius, de patroonheilige van Aalbeke, de Koninklijke harmonie De Eendracht, de landbouw en vlasverleden, bedevaartschoenen, vroegere burgemeesters, Houtimport Vandecasteele, perentaart, het kasteel Allart, dakpannen en tapijten fabrikanten, oude molens, Hugo Claus en seizoenarbeiders. Deze tegels vormen samen een artistieke wandeling door Aalbeke officiaal ingehuldigd in 2013. Joost Declercq (vzw De Nieuwe Opdrachtgevers) was de kunstbemiddelaar.
De kunstenaar: Peter de Graaff
Peter de Graaff (°1961, Utrecht, Nederland) is een kunstenaar die zich voornamelijk op de schilderkunst toelegt. Hij volgde opleiding aan de Rijksacademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Voor deze opdracht werkte hij samen met de zeef- en steenmeesterdrukkers Willem Moeselaar en Gertjan Forrer. Het keramisch onderzoek deed hij samen met keramist Pieter Kemink uit Amsterdam.
Tegel 7: De perentaart
Elk jaar in september, negen dagen vóór het derde volle weekend, wordt in Aalbeke de ‘noveen van Sint-Cornelius' gehouden (een noveenkaars brandt negen dagen), als start van de jaarlijkse aanbidding van de heilige. Bedevaarders die naar de parochiekerk kwamen, deden dat om bescherming te vragen tegen kinderziektes en veeziektes. Ze maakten driemaal een ommegang rond de kerk en kochten gewijde Corneliuskoeken voor mensen en dieren. Naast deze koeken zijn er ook perentaartjes te koop, waarvan het recept streng geheim blijft. Op de tegel zie je twee meisjes, bakkersdochters, die dat kostbare geheim bewaken. Alleen één detail kon de kunstenaar achterhalen: de baktemperatuur voor de perentaart bedraagt 180 graden.
