Het centrum van Aalbeke is een belangrijk verkeersknooppunt voor Kortrijk en de Moeskroensesteenweg een doortochtroute. Peter de Graaff creëerde met zijn keramiek tegels een rustpunt langs de drukke steenweg. Keramiek was een evidente keuze omdat Aalbeke is gekend als kleidorp door de grote aanwezigheid van klein in de bodem. Die kleiputten zijn een belangrijk onderdeel van de lokale geschiedenis en economie.
De Nederlandse kunstenaar Peter de Graaff verwerkte historische en hedendaagse verhalen in twaalf keramische tegels die in het trottoir zijn geïntegreerd. De verhalen gaan over Sint Cornelius, de patroonheilige van Aalbeke, de Koninklijke harmonie De Eendracht, de landbouw en vlasverleden, bedevaartschoenen, vroegere burgemeesters, Houtimport Vandecasteele, perentaart, het kasteel Allart, dakpannen en tapijten fabrikanten, oude molens, Hugo Claus en seizoenarbeiders. Deze tegels vormen samen een artistieke wandeling door Aalbeke officiaal ingehuldigd in 2013. Joost Declercq (vzw De Nieuwe Opdrachtgevers) was de kunstbemiddelaar.
De kunstenaar: Peter de Graaff
Peter de Graaff (°1961, Utrecht, Nederland) is een kunstenaar die zich voornamelijk op de schilderkunst toelegt. Hij volgde opleiding aan de Rijksacademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Voor deze opdracht werkte hij samen met de zeef- en steenmeesterdrukkers Willem Moeselaar en Gertjan Forrer. Het keramisch onderzoek deed hij samen met keramist Pieter Kemink uit Amsterdam.
Tegel 4: De schoenen van de bedevaarder
Deze tegel vertelt een warme anekdote: ze verwijst naar een jeugdherinnering van Jozef Lagast (°1920-2014), de vroegere pastoor van Bellegem, die vele jaren in Aalbeke gewoond heeft. Als klein jongetje maakte hij met zijn ouders een bedevaart vanuit Kortrijk naar Aalbeke om Sint-Cornelius te vereren. Voor die bijzondere tocht werd hij netjes aangekleed, met nieuwe zondagsschoenen aan. Maar de knellende schoenen maakten hem zo ongelukkig dat hij de hele bedevaart bleef huilen. Pas thuis, toen zijn ouders zijn schoenen uittrokken, hield het wenen op – dankzij, zo geloofden zij, de hulp van Sint-Cornelius. Daarom zie je op de tegel blote voeten en meerdere schoenen. Op één ervan staat het jaartal 1846, het jaar van de eerste volkstelling in België. Aalbeke telde toen ongeveer 1.820 inwoners. Vandaag zijn dat er ongeveer 3.000.
