Dit beeld, in de volksmond ook wel 'Moeder en Kind' genoemd, is een witstenen sculptuur waarin een moeder haar kleine kind ondersteunt bij de eerste, wankele pasjes. Het thema komt uit het alledaagse leven en herkennen we als moederliefde. Meer dan een intiem moment, is dit kunstwerk ook een hommage aan de jonge vaders en moeders van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Gezinnen kregen weer hoop en de geboortecijfers stegen. Bij de opening van het park in 1955 stond dit beeld symbool voor de babyboomgeneratie die met hun peuters het park opzocht, vol verwachting over de toekomst.
De kunstenaar: André Taeckens
André Taeckens (°1909, Torhout – †1965, Brugge) ontdekte al op jonge leeftijd zijn liefde voor steen. Op zijn 13de ging hij in de leer bij steenhouwer Aleyn in zijn geboortestad. Later volgde hij een opleiding aan de Academie Gent waar hij tussen 1932 tot 1938 zijn vakmanschap verfijnde. In zijn laatste studiejaar werd hij bekroond met de Prijs van de Stad Gent. Taeckens groeide uit tot een gerenommeerd beeldhouwer. In 1955, het jaar waarin de stad Kortrijk ‘De Eerste Stap’ aankocht, viel hij ook internationaal in de prijzen: hij ontving de Thorlet-prijs in Parijs en kreeg erkenning in Madrid. In 1958 kreeg hij de Provinciale Prijs voor Beeldhouwkunst van West-Vlaanderen. Hij werkte vooral met brons, marmer en steen. Zijn voorkeur ging naar figuren, torso's, borstbeelden en portretten. Eén van zijn laatste grote werken was een kopie van de Madonna van Michelangelo, die in 1962 als koninklijk geschenk werd aangeboden aan koning Boudewijn en koningin Fabiola bij hun Blijde Intrede in Brugge in 1962. Het beeld wordt bewaard in het koninklijk paleis in Brugge.
Het Magdalenapark
Het werk van Taeckens staat op een bijzondere plek in Kortrijk. Uit bronnen blijkt dat er in 1233 een leprozerie of melaatsenhuis bestond op die plek. In de middeleeuwen was dit een instelling waar mensen met lepra of andere huidziekten die als besmettelijk werden gezien, geïsoleerd werden van de rest van de samenleving. Later werd daar een Kapel aan toegevoegd, gewijd aan de Heilige Magdalena, patrones van de boetedoening. Die kapel werd verwoest na een brand, opnieuw gebouwd en uiteindelijk volledig verwoest tijdens WOII. Het terrein werd ondertussen gebruikt als stedelijke begraafplaats. Pas in 1955 werd dit een stadspark ‘de Groote Madeleene’ met ruïnes van de vroegere kapel. Het werk van Taeckens, geplaatst bij de opening van het park in 1955, paste bij de tijdsgeest.
