Gebouw Vlasmuseum

De Beeuwsaerthoeve 

Het Vlasmuseum is ondergebracht in de Beeuwsaerthoeve, één van de laatste typische Zuid-West-Vlaamse boerderijen op Kortrijks grondgebied. Deze hoeve bestaat uit verschillende delen: een woonhuis, een schuur en stallingen, omringd door een hofwal en een boomgaard en weiden. De verschillende gebouwen staan omheen een vierkante middenkoer, los van elkaar opgesteld en dateren nog integraal van omstreeks 1850. Oorspronkelijk was de hoeve voorzien van een rechthoekige omwalling. Ook het woonhuis, dat op een "mote" stond, was met water omgeven en enkel langs een bruggetje vanop het binnenerf bereikbaar. Deze dubbele omwalling bleef ongewijzigd tot het einde van de 19°eeuw. Toen werd het deel van de kleine omwalling, die het woonhuis van de binnenkoer scheidde, gedempt. Van de wallen is nu nog het deel achter de stallingen bewaard.

De oudste hoevegebouwen die voorheen op dezelfde plaats stonden, behoorden tot de heerlijkheid te Gorghem en waren afhankelijk van het kasteel van Kortrijk. De oudste vermeldingen van de naam dateren van 1272. Haar naam ontleent de hoeve aan de familie Beeuwsaert die de hoeve tot 1969 bewoonde.

De komst van het Vlasmuseum

In 1971 werd deze hoeve tot slopen veroordeeld. De vzw Vlasmuseum stelde een alarmprocedure in bij het stadsbestuur om dit gebouw te redden en er het Vlasmuseum in onder te brengen. Het duurde echter tot in 1978 vooraleer met de restauratiewerken gestart werd. Volgende ingrijpende veranderingen werden gerealiseerd:
1. Aan de straatkant naast de korte schuurgevel werden het in bakstenen overdekte poortgebouw en het bakhuis (ook ovenbuur genaamd), gesloopt. Beide gebouwtjes dateerden van 1700. Een oude smeedijzeren poort vervangt nu het verdwenen toegangsgebouw.
2. De schuur, voorheen gebruikt voor het stapelen en ontzaden van graangewassen en vlas, werd aan de zuidzijde verlengd met een galerij van 5 m breedte. Twee doorritten werden gedicht met bakstenen muren.
3. Tussen de stallingen van het klassieke type en de schuur werd in 1978 een verbindingsgebouwtje opgetrokken als onthaal- en projectielokaal.
4. Het woonhuis werd als vlasserscafé ingericht.

Pas  in 1981 konden de inrichtingswerken van start gaan en op 3 april 1982 werd het Nationaal Vlasmuseum officieel geopend.

Bijkomende aanpassingen 

Nieuwe locatie 

In 2010 besloot de stad Kortrijk het Vlasmuseum te verhuizen naar het centrum van de stad. Het nieuwe gebouw is een oud vlaspakhuis in de Noordstraat. Het pakhuis werd in 1913 opgericht door The Linen Thread Company en kreeg de bijnaam het Engels Syndicaat. De stad Kortrijk is momenteel op zoek naar een geschikt architectenteam om van deze historische site een hedendaags museum te maken. Momenteel zijn vijf teams in de running:

• Devolder architecten - Johan Schelfout - Niek Kortekaas - Jos Pannecoucke - Studiebureau SEC
• Merx+Girod - John Rous - Det van Oers - Abbie Steinhauser - Pim Houben
• TV4CV - Sien - Cluster - Provoost
• NoA-architecten - MADOC
• goedefroo+goedefroo - Jan Versweyfeld - Ingenium

 Meer info, vind je in dit persbericht.