Aanwinsten
In 2009 versterkte het Broelmuseum de collectie Schone Kunsten met recent werk van zes hedendaagse kunstenaars met Kortrijkse roots. Met de aankoop van de schilderijen van Olivier Deprez, Klaus Verscheure, Joris Ghekiere, Pieter Vermeersch, Tinus Vermeersch en Lucas Devriendt verwerft het opnieuw kwalitatieve kunstproducties uit de regio. Daarnaast bieden deze werken een mooi zicht op de recente ontwikkelingen in de schilderkunst. Van Tinus Vermeersch kocht het museum twee werken aan, van Joris Ghekiere bevindt zich al een stuk in de museumcollectie. Hierdoor krijgt de totale verzameling nog meer samenhang.
De nieuwe schilderijen zijn opgesteld op de verdieping van het 18de eeuwse herenhuis en gaan daar de confrontatie aan met de werken van de vaste collectie. Hoewel er duidelijke relaties ontstaan tussen de werken door raakvlakken in the
 |
Lucas Devriendt, schilderij ‘Portret van Vincent D., 2004-2009’. Invnr. MSK/1093
Lucas Devriendt (Kortrijk, 1955) begon aan dit werk na een ontmoeting met danser Vincent Dunoyer. De danser met de kap over het hoofd is voor de kunstenaar een sterk beeld, dat ook connotaties heeft met de schilderijen van Zurbarán, een Spaanse barokschilder die Kartuizermonniken afbeeldde in halfduistere cellen. Na een vroege periode met figuratief werk, evolueerde |
 |
Olivier Deprez, schilderij ‘A Social Game, 2008’. Invnr. MSK/1081 Olivier Deprez (Kortrijk, 1974) toont in dit werk een surreëel dreigend tafereel waarin een computerscherm en een meisjespop schijnbaar afwachtend tegenover elkaar zijn afgebeeld. De theatrale opstelling van het werk verwijst naar het verlangen van de mens om zich te verliezen in een ander zelfbeeld – een andere realiteit dan degene waarin hij werkelijk leeft. De basis voor de schilderijen van Olivier Deprez zijn schetsen en aantekeningen op locatie. Olivier Deprez |
 |
Joris Ghekiere, schilderij ‘Untitled, 2008’. Invnr. MSK/1079
Het werk van Joris Ghekiere (Kortrijk, 1955) is moeilijk te catalogeren. De kunstenaar koos er bewust voor om alle werken de titel ‘Untitled’ mee te geven. Hij helpt ons dus niet met gidsende thema’s of duidende titels. Een gelijkaardige weerbarstigheid en afstandelijkheid is merkbaar in zijn techniek. Een gespoten grondlaag in dégradé wordt opnieuw overspoten, waarna het uiteindelijke beeld ‘eruit gepeld’ wordt door de tweede laag weg te halen of ‘weg te schilderen’. Het Broelmuseum kocht in 1994 het schilderij ‘Zonder titel, 1993’ , dat de binnenkoer van het Klein Kasteeltje in Brussel verbeeldt. Zijn nieuwe werk illustreert duidelijk zijn verdere evolutie.
|
 |
Klaus Verscheure, schilderij ‘Warkid #2, 2009’. Invnr. MSK/1091 Klaus Verscheure (Kortrijk, 1968) noemt zichzelf een chroniqueur. Zijn schilderijen zijn geborstelde impressies van nieuwsflarden, internetbeelden en persoonlijke ervaringen op locatie. Zo was Verscheure ondermeer in Bosnië op het eind van de oorlog. De schilderijen zijn een statement over aanhoudend geweld in actuele conflictsituaties. Dit werk in zwart-wit maakt deel uit van een pijnlijke serie portretten van dode kinderen en baby’s die de raids in Gaza en Afghanistan niet overleefden. Klaus Verscheure |
 |
Tinus Vermeersch, schilderij ‘Zonder titel, 2007'. Invnr. MSK/1094 Het universum van Tinus Vermeersch (Kortrijk, 1976) is bevolkt met vreemde dieren en bizarre figuren. Zijn kleine tekeningen met on(der)aardse, surreële en fantastische tafereeltjes doen denken aan de oude schilderkunst van Breughel en Bosch. Ook qua formaat, kleurgebruik, de manier van voorstellen hebben ze veel weg van de typische volksprentjes uit de zestiende of zeventiende eeuw. Het Broelmuseum verwierf twee werken uitgevoerd in tempera. Dit werkje toont een ineengedoken vreemd vogeldier in een compositie die leegheid en verlatenheid accentueert. De tekeningen vertellen geen verhaal, maar hun onbehaaglijkheid, zinloosheid verraden het existentialistische karakter ervan.
|
 |
Tinus Vermeersch, schilderij 'Zonder titel, 2009’. Invnr. MSK/1095 Het universum van Tinus Vermeersch (Kortrijk, 1976) is bevolkt met vreemde dieren en bizarre figuren. Zijn kleine tekeningen met on(der)aardse, surreële en fantastische tafereeltjes doen denken aan de oude schilderkunst van Breughel en Bosch. Ook qua formaat, kleurgebruik, de manier van voorstellen hebben ze veel weg van de typische volksprentjes uit de zestiende of zeventiende eeuw. Het Broelmuseum verwierf twee werken uitgevoerd in tempera. Dit werkje is een voorstelling van een zwevende verenmantel die bescherming en geborgenheid lijkt te kunnen bieden. De tekeningen vertellen geen verhaal, maar hun onbehaaglijkheid, zinloosheid verraden het existentialistische karakter ervan. Tinus Vermeersch |
 |
Pieter Vermeersch, schilderij ‘ Untitled (inverse) 3, 2008’. Invnr. MSK/1096 In het werk van Pieter Vermeersch (Kortrijk, 1973) staan kleur en licht centraal, steeds een eigen relatie zoekend met begrippen als ruimte en tijd. Het oeuvre van Vermeersch is verwant met de historische avant-garde vanaf de jaren 1960 (minimalisme, fundamentele schilderkunst, conceptualisme). Vermeersch verwierf faam met zijn monochrome schilderkunst die meestal vertrekt van een specifieke ruimtelijke context. Deze blauwe dégradé is een typisch voorbeeld van het autonome werk van Vermeersch dat veelal op groot formaat wordt uitgevoerd. Kenmerkend is de analyse van kleur in combinatie met de subliem aangebrachte verf waarin de subtiele overgangen nauwelijks de hand van de kunstenaar laten vermoeden. Het procédé van de kleurgradatie is voor Pieter Vermeersch een strategie om de tijd heel concreet zichtbaar en voelbaar te maken in de verf. |
